Van Gogh

Waar komt de verontwaardiging over politieke moorden en aanslagen eigenlijk vandaan?

   ‘Geweld is nooit de oplossing’. Zelf ben ik zeker geen voorstander van geweld, maar de gedachte dat geweld tegen politici erger is dan welk geweld dan ook, getuigt van weinig politiek realisme en historisch besef. Één potje schaak volstaat om te beseffen dat winst alleen behaald kan worden door de leider omver te werpen. Goed schaak is niet het werkelijke leven, maar onze eigen geschiedenis staat bol van politieke moorden. De gebroeders de Witt, Willem van Oranje of Pim Fortuyn. Wie nog twijfelt leest Shakespeare MacBeth of Hamlet. Fictie? Misschien, maar in fictie hoefde je volgens Reve niet zo vaak te liegen.

   Bovendien is verontwaardiging over de aanslag op Trump ook wat vreemd in het licht van de manier waarop hijzelf onlangs het Iraanse regime platbombardeerde. Bovendien bekruipt me, om een aantal redenen, het gevoel dat er een luchtje aan de aanslag zit. Als president bezocht Trump nooit het correspondence dinner, maar vandaag levert het munitie tegen de shutdown van het department of Homeland security en voor Trumps balzaal. Bovendien kan een aanslag, zo leerde de verkiezingscampagne, van belang zijn om de momenteel dramatische peilingen voor de midterms te keren.

  Ook over die aanslag -nota ben op quatorze juillet- gaan veel complottheorieën rond. Zelf wil ik me daar niet aan wagen. Dat zijn oor nadien gewoon weer aangroeide is overigens een huzarenstukje dat zelfs een groot kunstenaar als Van Gogh nooit klaarspeelde. 

Niels ®elen

Kruitvat>>