Flotille

Als het gaat om Israël blijven fluwelen handschoenen aan en klare taal uit.

Tijdens mijn missie in Afghanistan begon ik met schrijven. In maximaal 235 woorden, het aantal patronen dat ik tijdens patrouilles bij me droeg, kijk ik naar de politiek en oorlogen van nu. 

   Hun verdiende loon vinden sommige mensen het. De ontvoering, want dat was het, van de opvarenden van de flotilla door Israël. Israël, met naar eigen zeggen het meest morele leger ter wereld, besloot niet voor de eerste keer om in internationale wateren een groep mensen op te pakken. Waarom? Simpelweg omdat ze het kunnen. Omdat ze zich gesteund weten door Amerika en er geen democratisch politicus is die durft te zeggen dat kritiek op Israël niet per definitie antisemitisme is.

   Wat volgt is de arrogantie van een staat die zich onaantastbaar waant, gevangen in triomfantelijke beelden van Gvir. Een man die zichtbaar geniet van andermans vernedering. Mensen werden in stressposities gedwongen, onteerd en geslagen. Volgens het recht hebben we het dan over marteling maar onze politiek keek toe. Riep wat ambassadeurs op het matje en lieten weten dat Gvir niet langer overal welkom is. Tegelijkertijd bleven fluwelen handschoenen aan en klare taal uit.

   Mijn Israël kritiek is volgens sommigen een gevolg van Hamas-propaganda. Geen idee hoe omdat mijn kritiek volledig is gebaseerd op nieuws dat Israël zelf brengt. Ik oordeel (als vrouwe Justitia) over daden en zie schendingen van mensenrechten, oorlogsrecht, racistische uitspraken in het volle zicht. Een land boven de wetten en immuun voor elke kritiek. 

   Van een land met deze morele standaard, moeten we ons afvragen waar ze buiten het zicht van camera’s (en al helemaal met Palestijnse mensen) toe in staat zijn.

Niels ®elen

Pseudoniem>>