Eufemismes

'To be or not to be', vroeg Hamlet zich ooit af. Tegenwoordig is de vraag of het oorlog is of geen oorlog. De republikeinden weten het zelf ondertussen ook niet meer.

(Tijdens mijn missie in Afghanistan begon ik met schrijven. In maximaal 235 woorden, het aantal patronen dat ik tijdens patrouilles bij me droeg, kijk ik naar de politiek en oorlogen van nu.)

   ‘Met de illegale oorlog tegen Iran, heeft Amerika de wereld in een energiecrisis gestort’, stelt Friedrich Merz die en passant ook opmerkt dat de VS door de Iraniërs worden vernederd. De woorden van de Duitse Bondskanselier vallen bij Trump niet in goede aarde. De Duitsers hebben volgens POTUS geen idee waar ze over praten. Ze kunnen zich beter richten op het repareren van hun kapotte land en het oplossen van de oorlog tussen Rusland en Oekraïne (die Trump beloofde binnen een dag te beëindigen.)

   Waar Trump meent dat Duitsland zijn neus niet in andermans zaken moet steken, beklaagt Hegseth zich juist over het feit dat NAVO-partners weigeren zich met deze oorlog bemoeien. Een oorlog waarover hij tijdens een senaatszitting laat vallen dat er geen sprake was van een directe dreiging door Iran voor Amerika. Een oorlog die volgens de voorzitter van het huis van afgevaardigden geen oorlog is. 

   ‘Maar de president noemt het een oorlog, dus zijn we nu in oorlog of hoe zit dat?’

   ‘Op dit moment is er geen sprake van militair kinetisch ingrijpen, we bewaken de Straat van Hormuz.’

   De Amerikaanse grondwet stelt dat een president in het uiterste geval een oorlog mag starten zonder toestemming van het congres, maar dan moet deze binnen 60 dagen alsnog gevraagd worden. Nu die termijn is verstreken gebruikt de regering Trump voor het buitenland (NAVO-partners) het woord oorlog, voor de binnenlandse politiek eufemismes.

Niels ®elen

Van Gogh>>