Lose - lose

Rutte is en blijft onder de indruk van Trump, bovendien kunnen we niet zonder Amerika stelt hij. Ik vraag me vooral af wat Trump, ondanks al zijn kritiek, in de NAVO houdt. 

    ‘Als er hier iemand is die denkt,’ drukt Rutte ons op het hart, ‘dat de Europese unie als geheel zich kan verdedigen zonder de Verenigde Staten… Blijf vooral dromen. Poetin will love it.’ Wij hebben de VS nodig en andersom zij ons, voor hun eigen veiligheid, ook.
   De NAVO is meer dan Europa plus de Verenigde Staten, maar ik zal niet ontkennen dat de militaire diversiteit en verdeeldheid van Europa een probleem vormt dat (snel) opgelost moet worden. Ook de omvang van het Amerikaanse leger is ongeëvenaard. Maar waar Rutte ervan overtuigd is dat Amerika zich als het eropaan komt de loyale en sterke broer zal blijven, heb ik dat vertrouwen niet. Bovendien vraag ik me af of je een bondgenoot wilt zijn van een president die van ICE een paramilitaire organisatie gemaakt heeft die zich gewelddadig tegen haar eigen bevolking opstelt. Van Trump die op het WEF in Davos schaamteloos bekent dat hij het niet erg vindt om als dictator gezien te worden. 

   "People say I'm a dictator. Well sometimes you need a dictator."

Neerkijkend op Europa

   Of het nu gaat om de denigrerende kijk van de republikeinen (Trump is slechts het topje van de ijsberg) op Europa en haar democratie, om de opgelegde tarieven en constante dreiging met nieuwe, om de claims op Groenland, om de sneren naar 51e staat Canada (schendingen van artikel 2 en 4 van het NAVO-handvest), over opmerkingen dat Amerika steeds de ‘rekening’ betaalt terwijl wij profiteren, over het commentaar op NAVO partners die “lafjes” in de Afghaanse achterhoede opereerden, of hoe hij Oekraïne in een hoek drijft.
   Er is niets in het gedrag of de retoriek van Trump en zijn partij dat wijst op Amerikaanse steun als Litouwen, Polen of een ander Europees land aangevallen wordt door Rusland. Het Europese continent is ons probleem.
Dat wij Amerika voorlopig nodig hebben in de NAVO mag waar zijn, maar wat is die partner waard als duidelijk is dat hij geen invulling gaat geven aan de reden waarvoor we hem aan boord moeten houden?

   De vraag die mij overigens echt bezighoudt is de tegenovergestelde:  ‘Waarom stapt Trump met al zijn antipathie voor ons, de mensen die nooit wat voor hem gedaan hebben, zelf niet als partner uit de NAVO?’
Rutte wijst hiervoor naar zijn belangen in de poolregio, maar die belangen vormden geen belemmering om de druk op Groenland en Denemarken voor Davos op te voeren. Het geruststellende antwoord is misschien dat zijn militair adviseurs hem, tot nog toe, weten te overtuigen van het belang van het hebben van bondgenoten. Maar wat als hij gedreven wordt door een minder geruststellend antwoord?

De denkwereld van Trump

   In tegenstelling tot Rutte ben ik geen ‘vriend’ van Trump. Maar als ik naar zijn gedrag kijk, dan wijst alles erop dat Trump blijft om onze loyaliteit te testen. Hij lijkt op zoek naar een mogelijkheid om een beroep te doen op artikel 5. In het meest absurde geval omdat hij, zoals hij op social media al eens liet vallen, overweegt de “invasie van vluchtelingen” als een aanval op Amerika te bestempelen. Maar een conflict in het Midden Oosten, Iran bijvoorbeeld, behoort zeker tot de mogelijkheden.  
   Voor wie zich in het hoofd van Trump verplaatst, zijn het geen ondenkbare scenario's. In een analyse die 28 psychiaters en psychologen van hem maakten, stelden zij dat hij een complexe narcistische stoornis heeft en een psychopaat is. Een man die als hij macht krijgt, in staat is om een derde wereldoorlog te ontketen. Wat ik daarvan terugzie in de manier waarop hij politiek bedrijft, is hoe hij gedreven wordt door diepe frustraties en wraak. Rancune richting Sleepy Joe, Obama, het Nobelcomité, Europa, naar iedereen die hem op zijn nummer heeft gezet of niet voor hem buigt.

Internationaal recht

   Op het moment dat Trump een beroep op dit artikel doet, komen we in een lose - lose situation. Verlenen we steun, dan zuigt hij ons waarschijnlijk een onrechtmatige oorlog in waardoor het internationale recht nog verder onder druk komt te staan. Doen we dit niet, valt niet uit te sluiten dat Trump dit als het bewijs ziet voor zijn gedachte dat wij “wel de lusten niet de lasten van de NAVO willen”. Dat hij dit binnen Amerika als argument gaat gebruiken om onze lafheid en onbetrouwbaarheid te benadrukken, hij het zal gebruiken voor het mobiliseren van zijn achterban om op economisch en militair vlakwraak te nemen en ongenadig uit te halen.
   De ongemakkelijke realiteit waar we ons in bevinden, is niet dat wij Amerika in de NAVO nodig hebben, maar dat we niet hardop durven te zeggen dat we het huidige Amerika voor onze eigen veiligheid en integriteit niet langer in het bondgenootschap kunnen tolereren.
 

Niels ®elen

Stad van de liefde>>