Rechtvaardigheid

   Tijdens mijn missie in Afghanistan begon ik met schrijven. In maximaal 235 woorden, het aantal patronen dat ik tijdens patrouilles bij me droeg, kijk ik naar de politiek, oorlogen van nu of soms gewoon iets anders. Wielrennen bijvoorbeeld.

Hegseth goes down..

   Nu de midterms achter de rug zijn,  ligt zelfbenoemd minister van oorlog Hegseth onder vuur. De man die het leger zuiverde van tegengeluiden, die een kaaklijn en push-ups belangrijker vindt dan strategie en oorlogsrecht, wordt ‘in de rug’ aangevallen door het Republikeins congreslid Massie.

   Massie eist, op basis van acht aanklachten, afzetting van Pete. Zo ontbrak het voor de oorlog in Iran aan een oorlogsverklaring en bleef, wanneer er sprake zou zijn van presidentiële uitzondering, de vereiste uitleg aan het congres binnen 60 dagen uit. Zelfs het ontbreken van steun uit het congres, was voor Hegseth geen reden om alsnog te stoppen. Vervolgens wijst hij op het meisjesschool incident (150-175 doden voornamelijk kinderen) en de buitenrechtelijke aanvallen op drugs-, vissersboten (63 bombardementen met 221 doden).

   Moord stelt Massie. Die de lijst aanklachten vervolgt met kidnapping (Venezuela) de aanvallen op Mark Kelly (die wees op de plicht illegale opdrachten te weigeren) en Yemen. Persoonlijk miste ik nog het plannen van een militaire operatie over een onbeveiligd en niet officieel communicatiemiddel waar hij nota bene per ongeluk ook een journalist aan toevoegde. 

   Na afzetting, volgt mogelijk een civiele procedure. Welke straf hij hiervoor kan krijgen? Geen idee. Mocht hij vanwege 375-voudige moord(waarschijnlijk pleit Trump hem vrij) veroordeeld worden tot de doodstraf (ik ben overigens tegen), vraag ik me af of dat net zo’n rituele vertoning wordt als bij Nidal Hassan. Hegseth tot zinken gebracht in een vissersbootje. 

Niels ®elen