Leeghoofd

Een intelligentietest voor de president. Waarom ook niet?

Tijdens mijn missie in Afghanistan begon ik met schrijven. In maximaal 235 woorden, het aantal patronen dat ik tijdens patrouilles bij me droeg, kijk ik naar de politiek, oorlogen van nu of soms gewoon iets anders. Wielrennen bijvoorbeeld.

   ‘Wo’s the last president to take the test, is it hard?’   

  Als hij hoort dat geen van zijn voorgangers de cognitieve test heeft afgelegd, ligt het besluit van Trump vast. Terwijl de artsen er tijdens een gezondheidscontrole geen enkele aanleiding toe zien, dringt Donald toch aan op de afname ervan.

   De Montreal cognitive assessment neemt tien, hooguit vijftien minuten in beslag. De uitkomst van dat onderzoek zegt weinig tot niets over je intelligentie. Het zegt slechts iets over de eventuele achteruitgang van de hersenfunctie en sluimerende dementie. 

   ‘I aced it’, in de door hem gehaalde maximale score van dertig punten, ziet Donald niet alleen het bewijs van zijn eigen intelligentie, maar meer nog van de domheid van zijn voorgangers. Vier keer scoorde hij inmiddels een “tien” en dus zwiert hij door het Witte Huis als Tony Manero (saturday night fever) over de discovloer.

   ‘I think anybody running for president or vice-president, should be forced to take coginitiative examination,’ ondanks zijn struikelen over het woord "cognitive" spreekt hij vol zelfvertrouwen zijn publiek toe, ‘I mean you get a guy who gets in there, he’s got a good line of crap. He gets in, and all of a sudden you’re stuck with a man who’s a moron.’

   Er zijn weinig plannen van Trump die mij vrolijk stemmen, maar toegegeven; dit voorstel is briljant! Al is het maar omdat het tot de “impeachment” van een leeghoofd kan leiden.

Niels ®elen

Plasje>>