Kip zonder kop

Mike the headless chicken, leefde (1945-'47) na onthoofding 18 maanden. Dat biedt hoop voor de midterms. Ondertussen schijnen er toch gesprekken tussen Amerika en Iran gaande te zijn.

   ‘We zijn aan het onderhandelen. Zeer goede en productieve gesprekken’, schetst Trump een spoedig einde aan de oorlog in Iran en dus de stijgende olieprijzen door blokkade van de Straat van Hormuz. Wat we met de woorden van Trump (die liegen tot een kunst verheven heeft) moeten, blijft een raadsel. Zeker als je de reactie van Iran, een regime wat ik normaal gesproken niet op hun woord geloof, hoort. Iran ontkent en vraagt zich af of Trump misschien onderhandelt met de stemmen in zijn hoofd.

   Logisch als je bedenkt dat Trump enerzijds claimt dat Kushner en Witkoff - komt er ook een Rivièra aan de Perzische Golf?!? - een 15-puntenplan bespreken en tegelijkertijd stelt dat hij wel wil praten, maar er nagenoeg niemand om mee te praten over is. 

   ‘Hun leiders zijn dood, de volgende lichting leiders is dood en de volgende lichting leiders is overwegend dood. Dat vinden we eigenlijk prima.’

   De kans op succes bij een regimechange van buitenaf is overigens vrijwel altijd nihil. Het militair omverwerpen van een regime is vaak nog het minste probleem, maar wie neemt het daarna over? Oppositie in dergelijke staten ontbreekt. Opgesloten, verdreven, valt uit ramen, drinkt slechte thee of heeft een ander pijnlijk toeval ontmoet.

   De Ayatollah is dood. De slang onthoofd. Wat rest is een zwart gat. Een land dat, net als het beleid Trump, trekken vertoont van een kip zonder kop. 

Niels ®elen

Radiostilte>>