Jaloezie

Het zijn de heilige geschriften, het is God die dit volk verkozen heeft en ze boven het recht plaatst.

Tijdens mijn missie in Afghanistan begon ik met schrijven. In maximaal 235 woorden, het aantal patronen dat ik tijdens patrouilles bij me droeg, kijk ik naar de politiek, oorlogen van nu of soms gewoon iets anders. Wielrennen bijvoorbeeld.

Hij was de onophoudelijke stroom vernielingen, vernedering, mishandeling en uitzichtloosheid waarschijnlijk zat en dus greep hij in. In een reflex pakt hij het wapen van een kolonist en schiet hem neer. Hoewel alles gebeurt in een gebied waar het Israëlische leger geen zeggenschap heeft, grijpen ze toch in. Ze schieten op mensen die al op de grond liggen, geen bedreiging meer zijn waardoor vier Palestijnen sterven. Terroristen natuurlijk…

Elke dag schuift de grens van Israël een stukje verder op en dus spreekt Smotrich projectontwikkelaars toe, vertelt hij ze dat het met de grond gelijkgemaakte Gaza, klaar is voor nieuwe Joodse nederzettingen. Marcheert Ben Gvir met een colonne zionisten Palestijnse gebieden in omdat geloofsgeschriften het bewijs zijn dat dit beloofde land hen toebehoort.

Een BBC verslaggeefster die de zeldzame kans heeft om nabij Havat Gilad verslag te doen, spreekt met de Joodse advocaat Yehuda Shimon.

‘I think now, after they killed one Israeli, we need to kill all the people in Tal and Sarra, even Jid and Ferata (Dorpjes in de omgeving van de Israëlische buitenpost.)' 

‘So you think one Jewish life justifies the death of hundreds, thousands of Palestinian lives?’

‘No,’ antwoordt hij, ‘millions. One Jewish life it’s ten million Palestinian lives.’

Hij is zich ervan bewust dat zijn uitspraken diep racistisch zijn, alleen deert het hem niet. 

‘This is the truth,’ legt hij uit, ‘because God chose us. Because of this you’re jealous.’

Niels ®elen

Lead out>>